Jouw reis naar innerlijke rust
WAT IK DOE OM MIJN MENTALE WELZIJN TE BEHOUDEN
Mijn mentale welzijn… dat is een heel lang verhaal als ik dat van begin tot nu met jullie zou delen.
Dus ik ga het beperken to de highlights, met ook wat lowlights, om ze dan maar zo te noemen.
We worden gevormd door waar we geboren zijn, wie onze ouders zijn, hoe zij denken en in het leven
staan, onze persoonlijke kwaliteiten en ik geloof er ook in dat ons sterrenbeeld en de stand van de
planeten sterk van invloed is op onze staat van zijn.
Kortom er zijn super veel factoren die meespelen in onze hele staat van zijn en hoe we ons vormen
ernaar.
Omdat mijn mentaal toestandsbeeld heel lang heel wankel is geweest, getuige het ontwikkelen van
mijn eetstoornis, en ik heel erg lang verlegen en onzeker ben geweest ga ik jullie meenemen vanaf
het keerpunt.
Wellicht hebben jullie het al ergens gelezen, maar mijn ware keerpunt was een klein NLP boekje,
een ‘Ankertje’, daar zijn veel boekjes van uitgegeven waarin per onderwerp kort en bondig werd
uitgelegd wat het inhield. Geen idee eigenlijk of ze nog gemaakt worden. Maar dat doet er nu niet
toe.
Ik maakte kennis met NLP, en dan niet met de diepgaande inhoud van wat NLP allemaal behelst,
maar alleen van datgene wat ik (en iedereen) direct kon toepassen.
Want het maakt wèl uit hoe je tegen jezelf praat. Het maakt wèl uit welke overtuigingen je hebt. Het
maakt wèl uit of jij leeft naar je eigen waardes. Mindblowing nieuws was dat voor mij, destijds. Want
ik vond mezelf maar zwak, verlegen, lelijk en iemand zonder talent. Als ik dat nu opsom vind ik dat
best wel sneu voor mezelf…. Maar goed, dat was toen wel zo. En de manier waarop mijn omgeving
dat ook nog af en toe bevestigde, hielp zeker niet mee om te komen tot andere overtuigingen over
mezelf.
Maar omdat ik dus midden in die eetstoornis zat begon ik toe te passen wat in dat boekje stond; ik
ging werken met intenties en affirmaties. Gewoon, bij wijze van experiment. En het werkt
potverdorie super goed! En best wel snel ook! En dan wist ik niet eens, destijds, dat het ook nog
belangrijk was dat ik het zou moeten gaan voelen. Dat kwam op den duur gewoon vanzelf. Ik ging
mezelf vanzelf meer waarderen. Ik ging waarde hechten aan hoe ik er uit zag en dat ik gezond werd.
En daardoor volgde vele veranderingen.
Als ik tegenwoordig een doel wil behalen dan werk ik nog steeds met intenties en affirmaties. En ik
vertel mezelf elke ochtend dat het een fijne dag gaat worden. Een mooie intentie om de dag te
starten en om mijn mindset positief te houden.
En van het één kwam het ander en ik ging me steeds meer verdiepen in allerlei gerelateerde zaken.
Door de dood van mijn eerste man kwam daar het spirituele element ook bij. Want ik wilde weten
waarom ik hem nog zo dicht bij voelde. En was ik gek? Of maakte hij af en toe een lamp aan of uit?
Nu weet ik dat ik absoluut niet gek was en mijn tweede man heeft het me ook ‘geflikt’! Een mooie
geruststelling dat alles altijd voor eeuwig is! En het ultieme bewijs dat alles (wij ook) energie (en
bewustzijn) is die nooit verloren gaat.
So far, de hele korte samenvatting van waar ik vandaan kwam. Nu over hoe ik het tegenwoordig
allemaal vorm geef. Hoe ik nu mezelf kalm en evenwichtig hou. En natuurlijk ben ik een mens dus
altijd kalm en evenwichtig zijn zit er voor mij (nog) niet in. Ik denk dat dat is weggelegd voor de
monniken in de kloosters in Tibet. De wereld waarin we leven staat op zijn kop. En in mijn leven
gebeurd er veel om me heen. Het is nu aan mij om te bepalen hoe ik daarop reageer en hoe ik er
tegenaan kijk. En dat hangt er dan ook weer vanaf hoe ik me voel. En hoe ik me voel is vaak ook
onderhevig aan verschillende factoren. Dus al met al lijkt het een hele kunst om mentale gezondheid
stabiel te houden. Dat zullen jullie wel herkennen niet?
En het zal voor iedereen verschillend zijn voor wat werkt om mentaal in evenwicht te blijven. Daarom
is het goed om daar aandacht voor te hebben en dat voor jezelf uit te vinden.
Nu zijn jullie vast heel nieuwsgierig wat voor mij werkt (hoop ik)
Nou dan.
Voor mij is het heel belangrijk dat ik binnen mijn grenzen blijf. Na 2 burn-outs voel ik mijn grenzen
inmiddels goed aan. Het waren 2 heel verschillende periodes, die burn-outs, waardoor het ook 2
heel verschillende processen waren, met weer verschillende grenzen. En als ik merk dat ik een
grens bereik dan is het nodig dat ik een stapje terug doe. Dat ik mezelf niet dwing om alle afspraken
die er gepland staan plichtmatig af te werken. Daar ben ik dan (tegenwoordig) ook gewoon eerlijk en
open over. Dat durfde ik lang niet altijd. Voelde dan alsof ik faalde. Ik heb mijn draaglast naar
beneden bij moeten stellen zodat het in balans blijft met mijn draagkracht. En het is helemaal niet erg
als ik niet zoveel aankan als iemand anders.
Je eigen grenzen weten, herkennen als ze zich aandienen en er iets mee doen, is dus een hele
belangrijke als het aan komt op mentale gezondheid behouden.
Sporten en zorgen dat ik lichamelijk fit en gezond blijf staat ook heel hoog op mijn prioriteiten lijst. Als
ik fit ben voel ik me sterker. Zo is dat gewoon. Ik zorg ook voor veel regelmaat in mijn leven. Zo ga ik
elke dag om 22.30u naar bed en sta ik elke dag om 6.00u op (ik hou van de ochtend, ben een echt
ochtendmens). Eten behandel ik uitgebreid in mijn andere blog, dus als je daar meer van wilt weten,
lees dan die vooral ook!
Dan mijn hoofd, mijn constante stroom van gedachten. Wie kent het niet? Een mens heeft ergens
tussen de 40.000 en 60.000 gedachten per dag. Niet normaal veel he? Dus dan is het wel zo
belangrijk en logisch dat je deze voor jezelf goed filtert! De gedachten die we eruit pikken en waar
we naar luisteren zijn die gedachten die ons brein herkent op basis van onze waarden en
overtuigingen. Aha! Denkt het brein, komt er weer eentje die zegt ‘dat je niks kan, dat je niks waard
bent, dat je dat niet durft’. En die houden we dan vast. Daar geven we aandacht aan. Yes! Me too!!!
Daar heb ik me veelvuldig en lang schuldig aan gemaakt. Tot dat NLP boekje tussenbeide kwam.
Dus nu kijk ik veel objectiever naar mijn gedachten. Kloppen ze? Wil ik erin meegaan? En als het
antwoord ‘nee’ is dan geef ik er geen aandacht aan. Dat vergt training en consistentie. Maar na
verloop van tijd wordt je er vanzelf behendig in.
Het enigste waar ik nog steeds moeite mee heb, is als er iets met één van onze dieren aan de hand
is. Ze kunnen niet praten dus pieker en Google ik me suf om te achterhalen wat er aan de hand kan
zijn en ga ik toch te vaak naar de dierenarts voor geruststelling.
Omdat ik 2 honden heb (en 4 katten maar die hoef ik niet uit te laten) kom ik dus dagelijks ook
meerdere keren buiten. In weer en wind. Als het wekenlang achter elkaar regent dan word ik daar
ook niet echt vrolijk van, maar ik ga toch naar buiten. En het doet me altijd goed. Het liefst ga ik met
ze naar het bos. Ik heb mijn leven (mijn werk) zo ingericht dat ik rond het middaguur in de
gelegenheid ben om een lange wandeling te maken. En dat is écht heel goed voor mijn mentale
gezondheid. Even bewegen en mijn aandacht richten op de omgeving. Uiteraard betrap ik mezelf er
nog op dat ik in mijn hoofd zit, maar dan haal ik mezelf altijd weer terug naar wat ik zie in mijn
omgeving. Daarbij is het met mijn honden (beagles) noodzakelijk dat ik oplet dat ze niet het één of
ander opvreten wat ze tegenkomen.
Verder ben ik gewoon graag af en toe (wel regelmatig) alleen. Alleen met mezelf. Doen waar ik zin in
heb. Soms lees ik een boek. Soms doe ik iets creatiefs (nee, dat hangt hier niet aan de muur en gaat
vaak erna de prullenbak in, maar het gaat om het idee en het doen). Soms doe ik een meditatie of
ademhalingsoefeningen. Ik heb gewoon die eigen oplaad-momenten nodig. Even geen input van
anderen.